Krótka historia DKF „16“

DKF "16" powstał w 1987 r. z połączenia dwóch małych dyskusyjnych klubów filmowych, działających przy osiedlowych placówkach kultury - klubie "ABC" i "Muza". Program tworzono w oparciu o bazę oficjalnej dystrybucji filmów i udostępnianych przez zaprzyjaźniony DKF "Bariera" filmów, pozyskiwanych z nieoficjalnych źródeł (ambasad Francji, Hiszpanii, USA, RFN, instytutów kultury np. Węgier i Czechosłowacji). Przełom historyczny i polityczny w roku 1989 był również cezurą w działalności Klubu. Wiązał się ze zmianą koncepcji programowej i finansowej. Propozycje filmowe zyskały również nowego adresata.
Z wyświetlanych dotąd „luźnych“ tytułów zrezygnowano na rzecz monograficznych przeglądów, których czas trwania zamykał się i pokrywał z czasem trwania semestru. W ten sposób widzowie mieli szansę obejrzenia ponad dwudziestu tytułów na przestrzeni 3 miesięcy. Ofertę wzbogacono o spotkania z twórcami filmów. Organizatorzy nadal czynią starania, by dostosować formułę działania klubu do zmieniających się warunków frekwencyjnych i ekonomicznych. Przez kilka pierwszych lat program DKF „16“ uzupełniały spotkania w ramach Dni Kultury Francuskiej. Wówczas filmy były prezentowane w wersji oryginalnej oraz z tłumaczeniem - dla stałych członków DKF. Przedstawiliśmy dokonania najciekawszych twórców kina francuskiego - Francoisa Truffuat, Erica Rohmera, Claude'a Chabrola i innych. Pokazom towarzyszyły wystawy monograficzne, fotograficzne, plakatów. W tamtym czasie DKF „16“ zyskał opinie klubu, w którym można obejrzeć najciekawsze filmy europejskie. Nurt ten jest kontynuowany.
W tym roku DKF „16“ obchodzi swoje 20-lecie.

Lata 2005 -2006

Jesienią - tradycyjnie DKF „16“ organizuje przegląd „PS. POST SCRIPTUM“. Wiosną są to przeglądy tematyczne np. „Kino autorskie“, „Film - synteza sztuk“, „Malarze ruchomego obrazu“ i in. Od momentu pojawienia się na naszym rynku firmy Against Gravity i festiwalu Planete Doc Review prezentujemy również pełnometrażowe filmy dokumentalne, które w Lublinie znalazły duże grono odbiorców. Stąd dzielił nas tylko krok do realizacji cyklu przeglądów (odbyły się dwa w 2005 i 2006 roku). W cyklu „Film. Rzeczywistość i kreacja“ znajdują się propozycje utworów inspirowanych faktami, biografie fascynujących ludzi, dokumenty oraz filmy o szczególnych formalnych walorach artystycznych.
W każdym przeglądzie wiele miejsca poświęcamy animacji. Prezentowaliśmy twórczość Normana MacLarena, Antoniego Czeczota, Juliana Antonisza, Jana Lenicy, Piotra Dumały poprzez pokazy animacji węgierskiej do brytyjskiej, którą pokazujemy w najnowszym programie. W omawianym okresie były pokazywane: „Sztuka spadania“, animacja węgierska, zaś obecnie cykl animacji brytyjskiej. W każdym przeglądzie było miejsce na filmowy kanon, w tym również na nieme kino. Od pokazów filmów braci Lumiére, przez twórczość Georgesa Meliesa, filmy Davida Wark Griffitha, Bustera Keatona, Charliego Chaplina, „Jeszcze wyżej“ Harolda Lloyda, „Wicher“ Sjostroma, ekspresjonizm niemiecki („Zmęczona śmierć“, „Portier z hotelu Atlantic“, „Gabinet figur woskowych“), filmy Ericha von Stroheima czy „Psa andaluzyjskiego“ Bunuela. Pokazom filmów niemych zawsze towarzyszy taper. Przez wiele lat był to nieodżałowany Ryszard Bodio, zaś po jego śmierci Adam Galant, Adam Ardasiński, Jarosław Kukawski.

Ważnym elementem programu DKF „16“ są spotkania z twórcami. Gośćmi DKF byli reżyserzy: Ralf Huettner, Mariusz Grzegorzek, Maciej Pieprzyca, Artur Urbański, Małgorzata Szumowska, Przemysław Wojcieszek, Robert Gliński, Wiesław Paluch, operator i reżyser Jolanta Dylewska, montażysta Krzysztof Szpetmański, kierowniki produkcji Studia Miniatur Filmowych w Warszawie - Eugeniusz Gordziejuk (przy okazji prezentacji filmów Jana Lenicy), krytycy filmowi: Jan Słodowski i Grzegorz Pieńkowski oraz aktorzy: Małgorzata Bela, Jerzy Rogalski.
Od początku DKF "16" prowadzony jest przez Barbarę Kotowską i Marylę Wosik, wspomagany przez Radę Programową w składzie: Agnieszka Sprawka, Krystian Drozd, Grzegorz Skuła i Jakub Wydrzyński.

W czerwcu 2006 roku DKF „16“ otrzymał Nagrodę im. Antoniego Bohdziewicza za działalność w latach 2003- 2006 wręczoną na uroczystości z okazji 50-lecia PF DKF.

Rok 2007, w którym obchodzimy jubileusz XX - lecia działalności jest dla nas ważny. Pragniemy zorganizować wystawę monograficzną naszego DKF - u, a także kontynuować prezentacje (w tym wystawy) kinematografii europejskiej, tym razem przedmiotem naszej uwagi będzie kino skandynawskie. Zorganizowane zostaną również spotkania z twórcami. Pokaz kina niezależnego byłby bardzo atrakcyjną pozycją naszego programu, gdyż publiczność naszą stanowią młodzi ludzie, zainteresowani twórczością offową.

Z katalogu do seminarium „Powtórka z „16“ - Mistrzowie kina“

DKF „16“ działa już 20 lat. Powstał z połączenia ABC i „16“, które funkcjonowały wcześniej w klubach osiedlowych, ale powołanie do życia Domu Kultury SM „Czechów“ w listopadzie 1987 r. wyznacza datę, którą uważamy za początkową. Nasi dotychczasowi i nowi widzowie odnaleźli się w tym znakomicie. Po prostu - połączył ich program. Było to łatwe, gdyż każdy spotkał w nowej „16“ znakomicie rozumiejących się liderów i Rady poprzednich klubów. Przychodząc na pierwszy seans w listopadzie 1987 r. (“Zawrót głowy“ Hitchcocka) spotkali Marylę Wosik, Barbarę Kotowską, Darka Osieckiego, Danutę Staniecka, Tomka Szpetmańskiego, Waldka Szpetmańskiego, Radka Skułę, Andrzeja Kopycińskiego, Krzysztofa Szewczuka, Irka Szyszko, Jakuba Kuszewskiego, Darka Marcinka.
Polska wciąż funkcjonowała w poprzednim ustroju, co dla filmu było dość korzystne - chodzi o możliwości. Ambasady krajów europejskich i USA - chętnie i za darmo - otworzyły przed DKF-ami swoje filmoteki. Nasze koszty stanowiły tłumaczenia, czytanie list dialogowych i transport filmów. Była też magia. Nie wiedzieliśmy, kiedy pojawi się nowy i atrakcyjny tytuł, więc widzowie ciągle się z nami kontaktowali. Powstała pierwsza - nienazwana tym imieniem poczta e-mail. Po prostu - widz przechodząc obok Domu Kultury pytał, czy dziś obędzie się jakiś pokaz. W jakiś sposób - zawsze wszyscy wiedzieli, że zagramy film - poza stałym harmonogramem, ponieważ w tym momencie jest dostępny.
Widzowie spędzali wspólnie Sylwestra, powstawały małżeństwa, rodziły się dzieci. Pewna mama tuż przed porodem oglądała „Lot nad kukułczym gniazdem“, a następnego ranka maleństwo było już na świecie. To był fakt, który dziś uchodzi za anegdotę.

Po roku 1989 zmieniła się nasza sytuacja, ambasady mniej chętnie wypożyczały filmy. Jedynie Filmoteka Narodowa była nieodmiennie naszym sprzymierzeńcem, co zaowocowało retrospektywami wielkich mistrzów kina. W naszym - zmieniającym się w zależności od życzliwości dystrybutorów - programie stałym punktem stały się prezentacje wielkich mistrzów kina, co trwa do dziś.

Chcemy podzielić się z naszymi widzami tamtymi emocjami. Dlatego pokazujemy po jednym filmie reżyserów, których twórczość - znanymi tylko nam sposobami - pokazaliśmy w całości. Wybraliśmy formę seminarium, gdyż sami będąc uczestnikami festiwali filmowych, często rezygnujemy z filmów, które już widzieliśmy, bo chcemy obejrzeć nowe propozycje. 8 i 9 grudnia zapraszamy - wyłącznie - na dzieła starych mistrzów. Chcemy zatrzymać - na chwilę - czas. Powrócić do dawnych wrażeń, poczuć nowe emocje, przeżyć je wspólnie, jak na początku historii DKF „16“.
Nowe czasy, ale magia pozostała. W naszej Radzie jest bratanek Radka Skuły, a dawni członkowie wciąż nas wspierają duchowo lub materialnie (Kuba Kuszewski). Pasjonują się filmem. Realizują swoje plany i do nas wracają. Ostatnio wyjechali Bartek Konstrat i Krystian Drozd, ale pewnie znowu się pojawią.
Starzy mistrzowie, ale nowe refleksje. Jednak zazdroszczę naszym młodym widzom ich zetknięcia się po raz pierwszy z filmami Bergmana, Antonioniego, Felliniego i innych. Bo wiem, że ich dzieła pozostają w nas na zawsze, wzbogacają nas. Wciąż. Nieustannie.
To nasz i dla nas dar z okazji jubileuszu XX-lecia DKF „16“.Przeżyjmy to razem, ciesząc się, że biały ekran tak szczodrze dzieli się z nami swoim bogactwem.